เป็นตัวเรากับพระเจ้า

วันที่ 8-9-2018 • มานาประจำวัน • mnsc • ไม่มีความคิดเห็น »

ODB_080918.jpg

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

จงละความกระวนกระวายของท่านไว้กับพระองค์ เพราะว่าพระองค์ทรงห่วงใยท่านทั้งหลาย – 1 เปโตร 5:7

อ่าน: 1 เปโตร 5:6-10

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี : สุภาษิต 3-5; 2 โครินธ์ 1

ฉันก้มหน้า หลับตา ประสานมือกันและเริ่มอธิษฐาน “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์เข้าเฝ้าพระองค์วันนี้ดังลูกของพระองค์ พระองค์ทรงฤทธิ์และประเสริฐ…” ทันใดนั้นฉันลืมตา นึกได้ว่าลูกชายยังทำการบ้านวิชาประวัติศาสตร์ที่ต้องส่งพรุ่งนี้ไม่เสร็จ เขามีแข่งบาสเกตบอลหลังเลิกเรียนแล้วฉันก็นึกภาพเขานั่งทำการบ้านถึงเที่ยงคืน ทำให้ฉันกังวลว่าร่างกายเขาอาจเหนื่อยล้าและติดหวัดได้ง่าย

ซี. เอส. ลูอิสเขียนเกี่ยวกับการวอกแวกระหว่างอธิษฐานไว้ในจดหมายของสครูว์เทป (The Screwtape Letters) ว่า เมื่อใจของเราวอกแวก เรามักจะบังคับตัวเราเองให้กลับสู่การอธิษฐาน แต่ลูอิสสรุปว่า น่าจะดีกว่าหากเรายอมรับว่า “สิ่งที่เราวอกแวกไปหาคือปัญหาที่เรากำลังกังวล วางสิ่งนั้นไว้ต่อพระพักตร์พระเจ้าและเปลี่ยนให้เป็นหัวข้อหลักในการอธิษฐาน”

ความกังวลไม่เลิกหรือความคิดผิดบาปที่เข้าแทรกคำอธิษฐานอาจกลายเป็นหัวข้อสนทนาหลักระหว่างเรากับพระเจ้า พระองค์ทรงต้องการให้เราเป็นตัวเราเมื่อพูดคุยกับพระองค์และเปิดเผยสิ่งที่เรากังวล กลัวและมีปัญหาที่สุด ไม่มีสิ่งใดทำให้พระองค์ประหลาดใจ พระองค์ทรงใส่ใจเราเหมือนที่เพื่อนสนิทใส่ใจเรา เพราะเหตุนี้เราจึงได้รับการหนุนใจให้ละสิ่งที่เรากังวลและห่วงใยทั้งหมดให้กับพระเจ้า เพราะพระองค์ทรงห่วงใยเรา (1 ปต.5:7)

สิ่งที่ทำให้เราวอกแวกไม่ได้ขัดขวางการอธิษฐานของเราเสมอไป

Tags:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

บทความที่เกี่ยวข้อง