ศิลปะการยกโทษ

วันที่ 20-4-2018 • มานาประจำวัน • mnsc • ไม่มีความคิดเห็น »

ODB_200418.jpg

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

แต่เมื่อเขายังอยู่แต่ไกล บิดาแลเห็นเขาก็มีความเมตตา จึงวิ่งออกไปกอดคอจุบเขา – ลูกา 15:20

อ่าน: ลูกา 15:11-24

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี : 2 ซามูเอล 9-11; ลูกา 15:11-32

ผมใช้เวลาสองชั่วโมงในบ่ายวันหนึ่งเพื่อชมผลงานศิลปะที่ชื่อว่า บิดาและบุตรชายทั้งสอง: ศิลปะการยกโทษ ผลงานทุกชิ้นเน้นคำอุปมาของพระเยซูเรื่องบุตรน้อยหลงหาย (ลก.15:11-31) ผมพบว่าภาพวาดบุตรน้อยหลงหายของ เอ็ดเวิร์ด โรจาส มีพลังเป็นพิเศษ เป็นภาพของบุตรชายผู้เคยเอาแต่ใจ นุ่งผ้าขี้ริ้ว เดินคอตกกลับบ้าน มีดินแดนแห่งความตายอยู่เบื้องหลัง เขาก้าวไปบนทางเดินที่บิดาของเขากำลังวิ่งเข้ามาหา ใต้ภาพมีคำตรัสของพระเยซูว่า “แต่เมื่อเขายังอยู่แต่ไกล บิดาแลเห็นเขาก็มีความเมตตา” (ข้อ 20)

ผมรู้สึกซาบซึ้งใจเมื่อหวนระลึกถึงความรักมั่นคงของพระเจ้าที่เปลี่ยนแปลงชีวิตผม เมื่อผมละจากพระองค์ไป พระองค์ไม่ได้ทรงหันหลังให้ แต่ยังทรงเฝ้าดู รอคอย รักของพระองค์ เป็นสิ่งที่เราไม่สมควรได้รับ กระนั้นก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง มักถูกมองข้าม แต่ไม่เคยหยุดยั้ง

เราทุกคนเป็นคนบาป กระนั้นพระบิดาบนสวรรค์ของเรายังทรงยื่นพระหัตถ์ต้อนรับเรา ดังเช่นบิดาที่สวมกอดบุตรชายที่เหลวไหลของตน “จงเอาลูกวัวอ้วนพีมาฆ่าเลี้ยงกันเพื่อความรื่นเริงยินดีเถิด เพราะว่าลูกของเราคนนี้ตายแล้ว แต่กลับเป็นอีก หายไปแล้วแต่ได้พบกันอีก” (ข้อ 23-24)

องค์พระผู้เป็นเจ้ายังทรงยินดีเมื่อมีผู้ที่กลับมาหาพระองค์ในวันนี้ และนี่เป็นเรื่องที่ควรเฉลิมฉลอง!

ความรักที่พระเจ้ามีต่อเราเป็นสิ่งที่เราไม่สมควรได้รับ แต่ก็ไม่เปลี่ยนแปลง

Tags:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

บทความที่เกี่ยวข้อง