ฉันไม่ใส่ใจพวกเด็กที่หิวโหยในแอฟริกา

วันที่ 5-12-2016 • บทความ • admin • ไม่มีความคิดเห็น »

i-didnt-care-about-starving-kids-in-africa
ผู้เขียน : Jonathan Malm, USA
ผู้แปล : ลูกหยี
ผู้เรียบเรียง : ทิพย์สุพร ชาน

ที่มาเป็นภาษาอังกฤษ

ในวันคริสต์มาส สมาชิกครอบครัวทุกคนมารวมตัวกันแม้ว่าหลายคนต่างแต่งงานมีครอบครัวกันแล้วก็ตาม เรากำลังจะเปิดของขวัญคริสต์มาสด้วยกัน

มีเพียงสิ่งเดียวที่ผมอยากได้คือมีดทำครัวคมๆสักด้าม ผมต้องการมีดที่คมกริบที่สามารถหั่นมะเขือเทศได้ โดยไม่มีน้ำมะเขือเทศหกออกมาซักหยดเดียว ซึ่งมันต้องเป็นมีดที่คมจริงๆ

ผมเริ่มเปิดของขวัญกล่องเล็กๆและการ์ดอวยพรก่อน ในที่สุดก็มาถึงกล่องใหญ่ที่ผมคิดว่ามีสิ่งที่ผมอยากได้ อยู่ข้างในนั้น ผมเริ่มเปิดของขวัญกล่องนี้อย่างระมัดระวัง ผมไม่ต้องการให้ใครสังเกตเห็นความกระตือรือร้น ที่จะเปิดของขวัญกล่องนี้มากเกินไป แต่แล้วผมก็ผิดหวังอย่างมากเมื่อเห็นของที่อยู่ในของขวัญกล่องนั้น

กล่องของขวัญนี้มาจากโครงการคอมเพรสชั่น อินเตอร์เนชั่นแนล ซึ่งเป็นองค์กรที่ให้ความช่วยเหลือเด็กที่ยากจน ในประเทศที่กำลังพัฒนา “เยี่ยมเลย!” (ผมนึกในใจ) พ่อแม่ของผมได้ให้การอุปการะเด็กแอฟริกันที่หิวโหย ภายใต้ชื่อของผมแทนที่จะซื้อของขวัญให้กับผม

ผมรู้สึกผิดหวังมาก แต่ผมก็แกล้งทำเป็นชอบของขวัญชิ้นนั้น ผมเปิดกล่องออกมาพร้อมกับเห็นภาพของเด็กคนนั้นที่พวกเขาได้อุปการะไว้ และพ่อแม่ของผมได้ใช้กล่องนั้นเพื่อใส่มีดที่ผมต้องการไว้ เพื่อให้ง่ายต่อการห่อของขวัญนั่นเอง

คุณคงคิดว่าผมมีความสุขที่ได้รับของขวัญที่ถูกใจใช่มั้ย? แต่ภายในใจของผมนั้นกลับละอายใจและรู้สึกผิด ผมกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวอย่างที่สุดและมันก็ไม่สนุกเลยที่รู้สึกเช่นนั้น

ผมอยู่ท่ามกลางบรรยากาศแห่งการเฉลิมฉลอง แต่ภายในกลับรู้สึกผิดและเห็นความน่ารังเกียจภายในจิตใจของตัวผมเอง ผมคิดว่าตัวผมเองเป็นคนดี,ใจกว้าง แต่พอมาวันนี้ผมกลับรู้ว่าตัวผมเองเป็นคนเห็นแก่ตัวที่สุด

เมื่อเสร็จจากการเฉลิมฉลองและแลกของขวัญกันแล้ว ผมตัดสินใจว่าผมจะไม่ยอมให้ความเห็นแก่ตัวมาครอบงำจิตใจของผมอีกต่อไป

ผมกลับบ้านและเปิดคอมพิวเตอร์ แล้วเสิร์ชหาโครงการคอมเพรสชั่น อินเตอร์เนชั่นแนล เมื่อพบแล้วผมก็เลือกเด็กยากจนคนหนึ่งเพื่อที่จะอุปการะเค้า ผมต้องการที่จะถอนรากถอนโคนความเห็นแก่ตัวของผมออกไปให้หมดจากชีวิตผมอย่างสิ้นเชิง

ตั้งแต่นั้นมาผมกลายเป็นผู้อุปการะของ “ดูซาบิมินา” จากประเทศราวันดา เธอเพิ่งจะหัดอ่านและหัดเขียน ตอนนี้ทักษะในการเขียนของเธอดีกว่าผมมาก ในจดหมายฉบับล่าสุดของเธอไ้เขียนหนุนใจผม ถึงพระคริสตธรรมคัมภีร์ไบเบิ้ล ในพระธรรม สุภาษิต 3:5-6 ผมชอบอ่านเรื่องความเป็นอยู่ของเธอและการได้รับข้อความหนุนใจจากเธอและผมก็ไม่เคยนึกเลยว่า การรับอุปการะเด็กคนหนึ่งนั้นจะทำให้ผมรู้สึกดีได้ถึงเพียงนี้

จริงๆแล้วในตอนแรกผมไม่ได้ใส่ใจเธอเลยเพราะที่ผมอุปการะเธอก็เพียงเพราะผมรู้สึกว่าต้องทำอะไรซักอย่างเกี่ยวกับทัศนะคติที่ไม่ถูกต้องในใจของผม

พระเยซูคริสต์ทรงกล่าวไว้ว่า “ทรัพย์สมบัติของท่านอยู่ที่ไหนใจของท่านก็อยู่ที่นั่นด้วย” (มัทธิว 6:21) ถ้าผมต้องการที่จะเป็นคนที่ใจกว้าง ผมต้องใช้ทรัพย์สมบัติที่มีอยู่อย่างใจกว้าง ถึงแม้ว่าผมไม่รู้สึกว่าผมอยากจะจ่าย 38 เหรียญต่อเดือนเลยก็ตาม แต่ผมรู้สึกว่าภายในใจของผมจะค่อยๆเป็นไปตามการกระทำของผมและมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ

ผมได้ตัดสินใจเช่นนี้หลายครั้งในชีวิตเมื่อไหร่ก็ตามที่ผมรู้สึกถึงความเห็นแก่ตัวภายในจิตใจของผมเอง ผมจะรีบหยิบสมุดเช็คออกมาและผมก็ไม่สนใจเลยจริงๆว่าเงินจำนวนนั้นจะไปช่วยที่ไหนเพราะนั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ สิ่งที่สำคัญก็คือผมต้องการที่จะ “ให้”

ผมยังไม่สามารถกำจัดความเห็นแก่ตัวซึ่งเป็นธรรมชาติในตัวผมออกไปได้บางทีก็อาจจะทำไม่ได้เลยตลอดชีวิตที่มีอยู่ในโลกนี้ แต่เมื่อผมได้เปรียบเทียบจิตใจของผมในตอนนี้กับเมื่อก่อนแล้วนั้น ผมรู้สึกว่าผมมาไกลมาก หัวใจของผมอ่อนโยนขึ้นเรื่อยๆเหมือนกับผลของเมล็ดที่ผมได้หว่านไปซึ่งก็เกิดผลเติบโตขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน ผมกำลังถอนรากถอนโคนความเห็นแก่ตัวในจิตใจของผมให้หมดไปและผมก็ได้เห็นสิ่งดีๆงอกงามมาแทนที่

Tags: , ,

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

บทความที่เกี่ยวข้อง