บทสนทนาเงียบๆ

วันที่ 2-12-2016 • มานาประจำวัน • admin • ไม่มีความคิดเห็น »

ODB_021216.jpg

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

จิตใจของข้าเอ๋ย จงถวายสาธุการแด่พระเจ้า และอย่าลืมพระราชกิจอันมีพระคุณทั้งสิ้นของพระองค์ – สดุดี 103:2

อ่าน: สดุดี 116:5-9

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี : เอเสเคียล 42-44; 1 ยอห์น 1

คุณเคยคุยกับตัวเองไหม บางครั้งเวลาผมทำงาน โดยเฉพาะตอนที่ผมซ่อมรถอยู่ใต้กระโปรงรถ ผมพบว่าเวลาซ่อมรถ การคิดแล้วพูดดังๆ เพื่อหาทางเลือกที่ดีที่สุดนั้นช่วยได้มาก ถ้ามีคนมาเห็นผม “พูด” ผมอาจรู้สึกอายนิดหน่อย ทั้งที่พวกเราส่วนใหญ่ก็คุยกับตัวเองแทบทุกวันอยู่แล้ว

ผู้เขียนสดุดีมักพูดกับตัวเองในบทสดุดี ผู้เขียนสดุดี 116 ก็เช่นกัน ในข้อ 7 ท่านเขียนว่า “จิตใจของข้าพเจ้าเอ๋ย กลับไปสู่ที่พักของเจ้าเถิด เพราะพระเจ้าทรงโปรดปรานเจ้ามากแล้ว” การเตือนตัวเองถึงความเมตตาและความสัตย์ซื่อของพระเจ้าในอดีต เป็นการปลอบประโลมและความช่วยเหลืออย่างดีสำหรับปัจจุบัน เราพบ “การพูด” เช่นนี้บ่อยๆ ในสดุดี 103:1 ดาวิดบอกตัวเองว่า “จิตใจของข้าเอ๋ย จงถวายสาธุการแด่พระเจ้า และทั้งสิ้นที่อยู่ภายในข้า จงถวายสาธุการแด่พระนามบริสุทธิ์ของพระองค์” และในสดุดี 62:5 ท่านย้ำว่า “จิตใจของข้าพเจ้าสงบคอยท่าพระเจ้าแต่องค์เดียว เพราะความหวังของข้าพเจ้ามาจากพระองค์”

เป็นการดีที่เราจะย้ำเตือนตัวเองถึงความสัตย์ซื่อของพระเจ้าและความหวังที่เรามีในพระองค์ เราทำอย่างผู้เขียนสดุดีได้โดยใช้เวลาใคร่ครวญเรื่องราวมากมายที่พระเจ้าทรงดีต่อเราแล้วเราจะได้รับการหนุนใจว่าพระเจ้าองค์เดียวกันนี้ผู้ได้ทรงสัตย์ซื่อในอดีตจะยังทรงรักเราต่อไปในอนาคต

การเตือนตัวเองถึงความดีของพระเจ้าจะเติมเราให้เต็มด้วยสันติสุขของพระองค์

Tags:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

บทความที่เกี่ยวข้อง