ความยินดีในการทรงสถิตอยู่ด้วย

วันที่ 22-10-2015 • มานาประจำวัน • admin • ไม่มีความคิดเห็น »

ODB_221015.jpg

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

พระเจ้านั้นยิ่งใหญ่ และสมควรจะสรรเสริญอย่างยิ่ง พระองค์ทรงเป็นที่เกรงกลัวเหนือพระทั้งปวง – สดุดี 96:4

อ่าน: สดุดี 145:1-18

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี : อิสยาห์ 65-66; 1 ทิโมธี 2

หลักคำสอนเวสต์มินสเตอร์กล่าวไว้ว่า “เป้าหมายสูงสุดของมนุษย์คือการสรรเสริญและชื่นชมยินดีในพระเจ้าตลอดไป” พระคัมภีร์หลายตอนเรียกร้องให้เราสำนึกในพระคุณ และเทิดทูนพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ด้วยความชื่นชมยินดี เมื่อเราถวายเกียรติแด่พระเจ้าเราก็กำลังยกย่องว่าพระองค์ทรงเป็นแหล่งแห่งความดีงามทั้งปวง

เมื่อเราสรรเสริญพระเจ้าจากใจ เราจะพบว่าตัวเราอยู่ในสภาวะชื่นชมยินดี ตามที่เราถูกสร้างมา เช่นเดียวกับที่ความงดงามของตะวันลับขอบฟ้า หรือฉากท้องทุ่งอันสงบสุข ชี้ถึงความยิ่งใหญ่ของพระผู้สร้าง การนมัสการนำเราเข้าสู่ความสัมพันธ์ทางจิตวิญญาณอันลึกซึ้งกับพระองค์ ผู้เขียนสดุดีกล่าวไว้ว่า “พระเจ้านั้นยิ่งใหญ่ และสมควรจะสรรเสริญอย่างยิ่ง…พระเจ้าทรงสถิตใกล้ทุกคนที่ร้องทูลพระองค์” (สดุดี 145:3,18)

พระเจ้าไม่จำเป็นต้องมีคำสรรเสริญของเรา แต่เราจำเป็นต้องสรรเสริญพระองค์ การมีพระองค์ทรงสถิตอยู่ด้วย ทำให้เราได้ดื่มด่ำความสุขแห่งความรักอันไม่มีที่สิ้นสุดของพระองค์ และยินดีในพระองค์ผู้ทรงไถ่และช่วยกู้เรา ผู้เขียนสดุดีกล่าวไว้ว่า “ต่อพระพักตร์พระองค์มีความชื่นบานอย่างเปี่ยมล้น ในพระหัตถ์ขวาของพระองค์มีความเพลิดเพลินอยู่เป็นนิตย์” (สดุดี 16:11)

การนมัสการคือหัวใจที่เปี่ยมล้นด้วยคำสรรเสริญต่อพระเจ้า

Tags:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

บทความที่เกี่ยวข้อง