เมื่อใครๆ ก็เรียกฉันว่ายัยอ้วน

วันที่ 17-7-2015 • บทความ • mnsc • 1 ความคิดเห็น »

When-Others-Called-me-Fatสมัยที่ฉันเรียนอยู่ที่ประเทศจีน เวลาที่ฉันเดินเข้าไปในร้านขายเสื้อผ้าแถวมหาวิทยาลัย มีหลายครั้งที่พนักงานขายจะทำเป็นไม่สนใจฉัน แต่เมื่อไหร่ที่พวกเขาสังเกตเห็นฉัน หนึ่งในคำพูดที่ฉันมักจะได้ยินระหว่างที่ฉันกำลังเลือกเสื้อผ้าตามราวแขวนก็คือ “ร้านเรามีแค่เสื้อผ้าไซส์เล็กนะคะ”

นักศึกษาส่วนใหญ่จากจำนวน 15,000 คน ในมหาวิทยาลัยที่ฉันเรียนนั้นเป็นพวกรูปร่างเล็ก ส่วนพวกที่ดูแตกต่างจากคนส่วนใหญ่โดยมากก็จะเป็นนักศึกษาต่างชาติที่สูงกว่าและโครงร่างใหญ่กว่า แต่ฉันเป็นคนอินโดนีเชียเชื้อสายจีน ฉันจึงดูไม่เหมือนนักศึกษาหญิงจีนทั่วไปสักเท่าไหร่ และนั่นจึงทำให้นานๆ เข้าฉันกลัวการเดินเข้าไปในร้านขายเสื้อผ้าแถวมหาวิทยาลัย เพราะฉันรู้สึกว่าตัวเองมักตกเป็นเป้าสายตาที่ถูกตัดสินอยู่ตลอดเวลา

ฉันมักจะรู้สึกไม่มั่นใจในรูปร่างอันใหญ่โตและไหล่ที่กว้างของตัวเอง นั่นอาจเป็นเพราะฉันรู้สึกได้ถึงสายตาของคนอื่นที่มองมา เหมือนกับว่าพวกเขากำลังตราหน้าว่าฉันเป็นผู้หญิงอ้วน ฉันไม่ชอบมากๆ เวลาที่มีคนมาจับแขนและแซวแขนฉันใหญ่อย่างนู้นอย่างนี้ หรือเวลาที่เพื่อนและครอบครัวของฉันต่างล้อเลียนเรื่องน้ำหนัก และบอกให้ฉันไปลดความอ้วนได้แล้ว หรือเอาฉันไปเปรียบเทียบกับผู้หญิงคนอื่นในวัยเดียวกัน ที่แย่ไปกว่านั้นก็คือเมื่อไหร่ที่ฉันพยายามจะลดน้ำหนัก เมื่อนั้นฉันจะลดน้ำหนักจนทำให้ตัวเองไม่สบาย   แต่ถึงขนาดนั้น คนอื่นก็ยังคงเรียกฉันว่า “ยัยอ้วน” อยู่ดี

ในที่สุด การเป็นคนอ้วนทำให้ฉันเกลียดทุกสิ่งที่เกี่ยวกับตัวเอง จนเมื่อเวลาล่วงเลยไปฉันจึงทำใจยอมรับในสิ่งที่ดูจะเป็นความจริงเพียงอย่างเดียวในชีวิต คือ ฉันเป็นยัยอ้วนน่าเกลียด ซึ่งคงไม่มีวันเปลี่ยนแปลงไปได้

ฉันกลายเป็นคนอารมณ์อ่อนไหวมากจนกลายเป็นคนที่คิดมากกับคำพูดของคนอื่นถึงแม้ว่าจะเป็นคำพูดที่ห่วงใยหรือที่ไม่เกี่ยวกับรูปร่างฉันเลยก็ตาม ฉันรู้สึกเหมือนทุกคนพากันพูดล้อเลียนฉันไปหมด ฉันเริ่มรู้สึกผิดหวังกับตัวเอง ไม่อยากออกไปเจอผู้คน และหมดความมั่นใจในตัวเอง ฉันไม่อยากจะมีเพื่อนหรือแม้จะทำอะไรก็ตาม และฉันเริ่มมีอารมณ์ร้ายใส่คนอื่น เพราะเวลาคุณเกลียดตัวเองมันเป็นไปได้ยากมากที่คุณจะมีความอ่อนโยนและมีจิตใจที่เมตตาต่อคนอื่น อย่างจริงใจเพราะคุณไม่มีความคิดเห็นหรือทัศนคติในแง่บวกที่จะให้แก่พวกเขาได้

จนกระทั่งฉันได้เจอนักศึกษาคนหนึ่งที่ประเทศจีน ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนความคิดของฉัน ผู้หญิงคนนี้ก็หาเสื้อผ้าใส่ให้พอดีกับหุ่นของเธอได้ยากเหมือนกัน ถูกมองจากคนอื่นว่าเป็นคนอ้วนเช่นเดียวกัน แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ฉันประทับใจในตัวเธอ เธอมาที่ประเทศจีนด้วยความต้องการที่จะรับใช้พระเจ้าโดยไปช่วยเหลือเด็กตามสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า เธอมุ่งมั่นที่จะแบ่งปันความรักที่เธอได้รับไปยังผู้คนที่ได้รับความรักน้อยกว่าเธอ บ่ายวันหนึ่งหลังจากที่ฉันได้พูดคุยกับเธอ ทำให้ฉันคิดได้ว่า “ฉันมั่นใจว่าพระเจ้าทรงมองว่าเธอเป็นคนที่สวยงาม และพระองค์ทรงรักเธอแม้ว่าคนอื่นไม่ได้มองเธอเช่นนั้น หรือแม้แต่ตัวเธอเองก็ตาม

สิ่งนี้จึงทำให้ฉันกลับมานึกถึงตัวเอง พระเจ้าทรงมองตัวฉันอย่างไร? พระเจ้าพระผู้สร้างทรงคิดว่าผลงานของพระองค์เองเป็นอย่างไร?

1 ซามูเอล 16:7 กล่าวว่า “เพราะพระยาห์เวห์ไม่ได้ทอดพระเนตรเหมือนที่มนุษย์ดู เพราะมนุษย์ดูที่รูปร่างภายนอก แต่พระยาห์เวห์ทอดพระเนตรที่จิตใจ” 

เป็นเวลานานมากแล้วที่ฉันไม่สามารถยอมรับตัวเอง การเป็นคนอ้วนคือคำจำกัดความของชีวิตฉันจนทำให้ฉันลืมไปว่าพระเจ้าเป็นผู้สร้างฉัน และพระองค์ไม่ได้ทรงมองที่รูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้น พระเจ้าทรงมองที่จิตใจและชีวิตของเราด้วย พระองค์ทรงเห็นว่าผลงานของพระองค์ดีเยี่ยม ซึ่งความจริงข้อนี้เปลี่ยนแปลงความคิดของฉันไปเลยทีเดียว

เมื่อคุณคิดถึงความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าและความรักของพระองค์ คุณจะเริ่มกลับมารักตัวเอง รักผู้อื่น และรักกระทั่งคนที่อาจจะเคยทำร้ายคุณ ฉันต้องยอมรับว่านี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย โดยเฉพาะหลังจากที่ได้ยินสิ่งเลวร้ายที่คนอื่นพูดถึงรูปร่างของฉัน ฉันจึงค่อยๆ เริ่มต้นด้วยการขอบคุณพระเจ้าในร่างกายที่พระองค์ทรงสรรค์สร้างมาให้ฉัน จากนั้นก็คอยดูแลสุขภาพตัวเองให้แข็งแรง แต่ไม่ใช่หมกมุ่นอยู่กับหุ่นและขนาดรูปร่างที่คนอื่นต้องการให้เป็น

ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติที่คุณจะรู้สึกว่าตัวเองดูไม่ดีหรือรู้สึกอ้วน แต่อย่าให้มันมาบั่นทอนชีวิตของคุณ ยังมีพระบิดาผู้ทรงห่วงใยซึ่งไม่ได้ทรงมองที่รูปร่างภายนอกของคุณแต่เพียงอย่างเดียว และยังทรงรักคุณไม่ว่าคุณจะเป็นอย่างไรก็ตาม  ฉันได้เรียนรู้ว่าถึงแม้มนุษย์ไม่เคยหยุดหรือไม่สามารถจะหยุดหมกมุ่นในรูปลักษณ์ภายนอกได้ แต่พวกเราเองไม่ควรปล่อยให้สิ่งเหล่านั้นมาทำให้เราเสียโอกาสในการสร้างความสัมพันธ์และสร้างความเปลี่ยนแปลงเพื่อถวายเกียรติแด่พระเจ้า

บทความโดย Chrisanty L
แปลโดย นส.ศรีเสาวคนธ์ ประเสริฐสุข
เรียบเรียง สิริวรรณ ภูษิตประภา

Tags:

One Response

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.