จากลูกคนไกลซึ่งยังห่วงใยพ่อแม่

วันที่ 19-6-2015 • บทความ • admin • 2 ความคิดเห็น »

Processed with VSCOcam with kk2 preset

Processed with VSCOcam with kk2 preset

“จงให้เกียรติแก่บิดามารดาของเจ้า เพื่ออายุของเจ้าจะได้ยืนนานบนแผ่นดิน ซึ่งพระเจ้าของเจ้าประทานให้แก่เจ้า” (อพยพ 20:12)

ผมออกจากบ้านมาได้แปดปีแล้ว ตั้งแต่ปี 2007 ผมได้จากบ้านเกิดในเมืองฟู่โจว ประเทศจีน เพื่อมาเรียนต่อ ตอนนี้ผมได้วุฒิมหาบัณฑิตและมีหน้าที่การงานที่เซี่ยงไฮ้ ผมจะใช้วันหยุดในฤดูหนาวและฤดูร้อน เดินทางกลับบ้านในช่วงสั้นๆ เพื่อไปเยี่ยมพ่อกับแม่และน้องสาวเพราะโดยมากแล้วผมไม่ค่อยได้อยู่กับพวกเขา

นั่นหมายถึงว่าผมต้องอาศัยการโทรศัพท์เป็นหลักเพื่อติดต่อกับพ่อแม่ แน่นอนว่าทุกสายจากทางบ้านมีค่าสำหรับผม ผมรู้สึกซาบซึ้งใจเสมอๆ ในความห่วงใยและความรักอย่างสุดซึ้งที่พวกเขาทำให้ผมเห็น และมีมากมายไม่เคยขาดตลอดหลายปีมานี้

ที่ผ่านมา ผมเคยรู้สึกผิดที่ไม่ได้อยู่เคียงข้างพ่อแม่ และไม่สามารถหาเงินให้พวกเขาได้  แต่เมื่อเวลาล่วงไปผมจึงรู้ว่ายังมีวิธีอื่นอีกที่ผมสามารถทำให้พวกเขาได้

วิธีที่ง่ายที่สุดนั่นคือการดูแลตัวเอง โดยเฉพาะเรื่องของสุขภาพ ชีวิตความเป็นอยู่ และการเงิน ผมต้องแน่ใจได้ว่าพ่อกับแม่จะไม่กังวลเรื่องของผมโดยไม่จำเป็น เพราะไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ไม่มีพ่อแม่คนไหนที่จะไม่เป็นห่วงเรื่องสวัสดิภาพของลูก

ถ้าผมสามารถจัดการชีวิตตัวเองได้ดี พ่อกับแม่ของผมก็เบาใจได้ถึงแม้ผมจะไม่ได้อยู่ด้วย พวกเขาพูดบ่อยๆ ว่าตราบเท่าที่ผมสามารถดูแลตัวเองได้ดี นั่นก็เพียงพอแล้ว ผมคิดว่าพ่อแม่ส่วนใหญ่ให้ความต้องการของลูกๆ มาก่อนความต้องการของตัวเอง และหากเราเติบโตขึ้นและเริ่มดูแลตัวเองได้ พ่อแม่ของเราก็จะมีเชื่อมั่นที่จะปล่อยเราไปได้

ในทางกลับกัน ผมต้องเริ่มมีส่วนรับผิดชอบในครอบครัวมากขึ้นกว่าเดิมเพราะพ่อแม่ก็เริ่มแก่ตัวลง เพื่อเขาจะรู้ว่าผมสามารถดูแลพวกเขาได้ในปั้นปลาย

ปีก่อนหน้านี้เมื่อผมกลับบ้านช่วงตรุษจีน ผมสังเกตได้ถึงความขัดแย้งระหว่างครอบครัวของผมกับครอบครัวของญาติ  เหตุการณ์นี้ทำให้ผมตระหนักว่า ผมสามารถใช้หลักการในพระคัมภีร์มารับมือกับความไม่เข้าใจและความขัดแย้งที่เกิดในครอบครัวได้ เหมือนกับที่พระเจ้าทรงใช้ราชินีเอสเธอร์เพื่อช่วยชนชาติยิว บางทีพระองค์อาจวางผมในจุดนี้เพื่อผมจะสามารถใช้ทั้งความเชื่อ การศึกษาและประสบการณ์ เข้ามามีส่วนช่วยตัดสินปัญหาที่ครอบครัวต้องเผชิญ และเช่นเดียวกันกับเอสเธอร์ ผมต้องกล้าหาญพอที่จะมีจุดยืน

มัทธิว 5:9 เป็นข้อที่หนุนใจผมเสมอมา “บุคคลผู้ใดสร้างสันติ ผู้นั้นเป็นสุข เพราะว่าพระเจ้าจะทรงเรียกเขาว่าเป็นบุตร” พระคัมภีร์ข้อนี้ย้ำเตือนผมถึงความจริงที่ว่าลูกที่แท้จริงของพระเจ้าคือผู้ที่แสวงหาการสร้างสันติ

แม้ว่าผมยังคงต้องอยู่ไกลจากครอบครัว ผมก็ไม่รู้สึกเดียวดาย ผมรู้ดีว่าไม่ว่าผมจะอยู่ที่ไหน ผมก็มีครอบครัวในพระกายของพระคริสต์ได้ ในขณะเดียวกันผมก็ยังมีบทบาทที่ต้องทำต่อไปเพื่อพ่อแม่และน้องสาว ซึงผมรับผิดชอบได้อย่างครบถ้วนสมบูรณ์แล้ว ผมเชื่อว่าผมไม่จำเป็นต้องกังวลถึงพวกเขามากเกินไป เพราะผมรู้ว่าพระบิดาในสวรรค์ของเราจะคอยเฝ้าดูแลพวกเราทุกคน

บทความ: จาคอบ วู
แปล: วนีย์ วันทนาวงศ์
เรียบเรียง: สิริวรรณ ภูษิตประภา, พีระพัฒน์ โตวรกุล

Tags: , , ,

2 Responses

  1. หนุนใจมากๆค่ะ

  2. Poonsuk O-iam คิดถึง

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

บทความที่เกี่ยวข้อง