ร้องว่า…ฮาเลลูยา!

วันที่ 23-4-2014 • มานาประจำวัน • admin • ไม่มีความคิดเห็น »

ODB_230414

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

โอ มัจจุราชเอ๋ย เหล็กไนของเจ้าอยู่ที่ไหน? – 1 โครินธ์ 15:55

อ่าน: 1 โครินธ์ 15:50-58

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี : 2 ซามูเอล 16-18; ลูกา 17:20-37

ไม่กี่วันก่อน ผมแอบเห็นบ็อบซึ่งเป็นเพื่อน สูงวัยของผมปั่นจักรยานอย่างจริงจังอยู่ที่สถานออกกำลังกายแถวบ้าน เขาจ้องไปที่จอแสดงความดันโลหิตที่นิ้วมือของเขา
“ทำอะไรอยู่น่ะ?” ผมถาม
“กำลังดูว่าผมยังมีชีวิตอยู่ไหม” เขาพึมพัม
“แล้วจะทำอย่างไรถ้าเห็นว่าคุณตายไปแล้ว?” ผมถามอีก
“ก็ร้องว่า ฮาเลลูยา!” เขาตอบด้วยรอยยิ้มแจ่มใส

หลายปีที่ผ่านมา ผมได้เห็นความเข้มแข็งจากภายในของบ็อบ เขายืนหยัดอดทนเมื่อร่างกายเสื่อมถอย มีความเชื่อและความหวังเมื่อใกล้วาระสุดท้ายของชีวิต ที่จริงเขาไม่เพียงแค่มีความหวังเท่านั้น แต่ความตายไม่สามารถทำให้เขาหวาดหวั่นได้เลย

ใครเล่าจะพบสันติสุขและความหวัง หรือแม้แต่ความยินดี ในเวลาที่เขากำลังจะตายได้? มีเพียงผู้ที่เชื่อพระเจ้าผู้ เป็นนิรันดร์ และรู้ว่าเขาได้รับชีวิตนิรันดร์แล้วเท่านั้น (1 โครินธ์ 15:52,54) สำหรับผู้ที่มีความแน่ใจเช่นนี้ เช่นเดียวกับบ็อบเพื่อนของผม ความตายก็สูญเสียความน่าสะพรึงกลัวของมันไป พวกเขาสามารถพูดด้วยความยินดีเต็มเปี่ยมว่าจะได้พบพระคริสต์หน้าต่อหน้า!

แล้วเราจะกลัวความตายไปทำไม ทำไมเราจึงไม่ชื่นชมยินดี ดังบทกวีของจอห์น ดอนน์ (1572-1631) ที่ว่า “หลับเพียงชั่วครู่ ตื่นสู่นิรันดร์” – DHR

สำหรับคริสเตียน การตายคือเงาสุดท้ายของกลางคืนในโลกนี้ก่อนจะถึงรุ่งเช้าในสวรรค์

Tags:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

บทความที่เกี่ยวข้อง