คราสของโคลัมบัส

วันที่ 26-3-2011 • มานาประจำวัน • admin • ไม่มีความคิดเห็น »

เพราะว่าเราไม่เหมือนคนเป็นอันมาก ที่เอาพระวจนะของพระเจ้าไปขายกิน – 2 โครินธ์ 2:17

อ่าน: 2 โครินธ์ 2:14-17

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี : โยชูวา 22-24; ลูกา 3

ครั้งหนึ่งในการแล่นเรือของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เขาพบว่าเสบียงสำหรับลูกเรือกำลังจะหมดลง เขาทอดสมอที่นอกชายฝั่งของประเทศจาไมก้า และรู้สึกดีมากที่ชาวเกาะได้มอบอาหารให้ แต่เมื่อเวลาผ่านไป อาหารที่ได้รับก็ลดน้อยลง และลูกเรือของเขากำลังจะไม่มีอะไรกิน

โคลัมบัสรู้จากหนังสือดูดาวว่า อีกไม่นานจะเกิดจันทรุปราคา เขาเรียกหัวหน้าคนพื้นเมืองมารวมกันและบอกว่าพระเจ้าทรงพิโรธที่พวกเขาเห็นแก่ตัว และจะปิดคลุมดวงจันทร์ไว้ ตอนแรกชาวพื้นเมืองพากันเย้ยหยัน แต่เมื่อพวกเขาเห็นว่าดวงสว่างสีเงินแห่งค่ำคืนค่อยๆ มืดลง พวกเขาหวาดกลัวและรีบนำอาหารมาให้ โคลัมบัสบอกว่าถ้าเขาอธิษฐาน ดวงจันทร์จะส่องสว่างเหมือนเดิม แม้ว่าเราจะเข้าใจเหตุผลที่โคลัมบัสทำเช่นนี้ แต่ “สารจากพระเจ้า” ของเขานั้นไม่ซื่อตรงและทำเพื่อตนเอง

เปาโลรู้ทันพวกหลอกลวงที่ “หากิน” จากพระคำของพระเจ้า เพื่อสนองความปรารถนาของตนเอง ท่านเขียนว่า “เพราะว่าเราไม่เหมือนคนเป็นอันมาก ที่เอาพระวจนะของพระเจ้าไปขายกิน แต่ว่าเราประกาศด้วยอาศัยพระคริสต์อย่างคนสัตย์ซื่อ อย่างคนที่มาจากพระเจ้า และอย่างคนที่อยู่จำเพาะพระพักตร์พระเจ้า” (2 คร.2:17)

เราต้องระมัดระวังตัวที่จะไม่อ้างคำพูดของพระเจ้า เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่เราต้องการจากผู้อื่นเป็นอันขาด เราต้องแบ่งปันความจริงฝ่ายวิญญาณอย่างสัตย์ซื่อ ด้วยหัวใจที่จำนนต่อพระเจ้า เพื่อเป็นประโยชน์ต่อผู้ที่ได้ฟัง – HDF

วัตถุประสงค์ของการเล่าข่าวประเสริฐของพระเจ้า
คือเพื่อเป็นประโยชน์แก่ผู้อื่น ไม่ใช่เพื่อปรนเปรอตัวเราเอง

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

เพราะว่าเราไม่เหมือนคนเป็นอันมากที่เอาพระวจนะของพระเจ้าไปขายกิน – 2 โครินธ์ 2:17

อ่าน: 2 โครินธ์ 2:14-17

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี : โยชูวา 22-24; ลูกา 3

ครั้งหนึ่งในการแล่นเรือของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เขาพบว่าเสบียงสำหรับลูกเรือกำลังจะหมดลง เขาทอดสมอที่นอกชายฝั่งของประเทศจาไมก้า และรู้สึกดีมากที่ชาวเกาะได้มอบอาหารให้ แต่เมื่อเวลาผ่านไป อาหารที่ได้รับก็ลดน้อยลง และลูกเรือของเขากำลังจะไม่มีอะไรกิน

โคลัมบัสรู้จากหนังสือดูดาวว่า อีกไม่นานจะเกิดจันทรุปราคา เขาเรียกหัวหน้าคนพื้นเมืองมารวมกันและบอกว่าพระเจ้าทรงพิโรธที่พวกเขาเห็นแก่ตัว และจะปิดคลุมดวงจันทร์ไว้ ตอนแรกชาวพื้นเมืองพากันเย้ยหยัน แต่เมื่อพวกเขาเห็นว่าดวงสว่างสีเงินแห่งค่ำคืนค่อยๆมืดลง พวกเขาหวาดกลัวและรีบนำอาหารมาให้โคลัมบัส บอกว่าถ้าเขาอธิษฐาน ดวงจันทร์จะส่องสว่างเหมือนเดิม แม้ว่าเราจะเข้าใจเหตุผลที่โคลัมบัสทำเช่นนี้ แต่ “สารจากพระเจ้า” ของเขานั้นไม่ซื่อตรงและทำเพื่อตนเอง

เปาโลรู้ทันพวกหลอกลวงที่ “หากิน” จากพระคำของพระเจ้า เพื่อสนองความปรารถนาของตนเอง ท่านเขียนว่า “เพราะว่าเราไม่เหมือนคนเป็นอันมาก ที่เอาพระวจนะของพระเจ้าไปขายกิน แต่ว่าเราประกาศด้วยอาศัยพระคริสต์อย่างคนสัตย์ซื่อ อย่างคนที่มาจากพระเจ้า และอย่างคนที่อยู่จำเพาะพระพักตร์พระเจ้า ” (2 คร.2:17)

เราต้องระมัดระวังตัวที่จะไม่อ้างคำพูดของพระเจ้า เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่เราต้องการจากผู้อื่นเป็นอันขาด เราต้องแบ่งปันความจริงฝ่ายวิญญาณอย่างสัตย์ซื่อ ด้วยหัวใจที่จำนนต่อพระเจ้า เพื่อเป็นประโยชน์ต่อผู้ที่ได้ฟัง – HDF

วัตถุประสงค์ของการเล่าข่าวประเสริฐของพระเจ้า คือเพื่อเป็นประโยชน์แก่ผู้อื่น ไม่ใช่เพื่อปรนเปรอตัวเราเอง

Tags:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

บทความที่เกี่ยวข้อง