ใครคือผู้ฟัง?

วันที่ 20-2-2011 • มานาประจำวัน • admin • 2 ความคิดเห็น »

บุคคลที่นำการโมทนาพระคุณมาเป็นเครื่องสักการบูชา ก็ให้เกียรติแก่เรา – สดุดี 50:23

อ่าน: สดุดี 50:7-15

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี : เลวีนิติ 26-27; มาระโก 2

ผมเคยมองว่าการนมัสการในคริสตจักรเป็นช่วงเวลาแห่งความบันเทิง โซเร็น เคียเคอการ์ด เคยพูดถึงคนแบบผมเอาไว้ว่า เราชอบคิดว่าคริสตจักรเป็นเหมือนกับโรงละคร คือเราเป็นผู้ชมที่นั่งดูนักแสดงบนเวทีด้วยความสนใจ หากเราได้รับความบันเทิงพอ เราก็จะแสดงความขอบคุณด้วยการปรบมือ แต่คริสตจักรควรจะตรงกันข้ามกับโรงละคร พระเจ้าทรงเป็นผู้ชมการนมัสการของเรา

สิ่งสำคัญที่สุดจะบังเกิดขึ้นภายในจิตใจของผู้ร่วมนมัสการ ไม่ใช่บนเวที เราควรจะกลับออกจากการนมัสการ พร้อมกับคำพูดที่ว่า “พระเจ้าทรงพอพระทัยกับการนมัสการหรือไม่?” ไม่ใช่ “ฉันได้อะไรจากการนมัสการในวันนี้บ้าง?”

พระเจ้าทรงอุตส่าห์ระบุรายละเอียดของสัตว์ที่ชาวอิสราเอลโบราณต้องนำมาถวายเพื่อนมัสการพระองค์ แต่ถึงกระนั้น พระองค์ตรัสว่า พระองค์ไม่ประสงค์สัตว์ของพวกเขา “เราจะไม่รับวัวผู้จากเรือนของเจ้าหรือแพะผู้จากคอกของเจ้า เพราะสัตว์ทุกตัวในป่าเป็นของเรา ทั้งสัตว์เลี้ยงบนภูเขาตั้งพันยอด” (สดด.50:9-10) สิ่งที่พระองค์ประสงค์คือ คำสรรเสริญและการเชื่อฟังของพวกเขา (สดด.50:23)

การให้ความสำคัญกับปัจจัยภายนอกของการนมัสการ อาจทำให้เราพลาดจุดประสงค์ที่แท้จริงของการนมัสการ พระเจ้าทรงสนพระทัยเครื่องบูชาแห่งจิตใจ รวมทั้งท่าทีภายในที่ยอมจำนนและการขอบพระคุณ เป้าหมายของการนมัสการคือ การพบพระเจ้าและทำให้พระองค์ทรงพอพระทัย – PY

หัวใจของการนมัสการคือ การนมัสการจากหัวใจ

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

บุคคลที่นำการโมทนาพระ-คุณมาเป็นเครื่องสักการบูชา ก็ให้เกียรติแก่เรา – สดุดี 50:23

อ่าน: สดุดี 50:7-15

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี : เลวีนิติ 26-27; มาระโก 2

ผมเคยมองว่าการนมัสการในคริสตจักรเป็นช่วงเวลาแห่งความบันเทิง โซเร็น เคียเคอการ์ด เคยพูดถึงคนแบบผมเอาไว้ว่า เราชอบคิดว่าคริสตจักรเป็นเหมือนกับโรงละคร คือเราเป็นผู้ชมที่นั่งดูนักแสดงบนเวทีด้วยความสนใจ หากเราได้รับความบันเทิงพอ เราก็จะแสดงความขอบคุณด้วยการปรบมือ แต่คริสตจักรควรจะตรงกันข้ามกับโรงละคร พระเจ้าทรงเป็นผู้ชมการนมัสการของเรา

สิ่งสำคัญที่สุดจะบังเกิดขึ้นภายในจิตใจของผู้ร่วมนมัสการไม่ใช่บนเวที เราควรจะกลับออกจากการนมัสการ พร้อมกับคำพูดที่ว่า “พระเจ้าทรงพอพระทัยกับการนมัสการหรือไม่?” ไม่ใช่ “ฉันได้อะไรจากการนมัสการในวันนี้บ้าง?”

พระเจ้าทรงอุตส่าห์ระบุรายละเอียดของสัตว์ที่ชาวอิสราเอลโบราณต้องนำมาถวายเพื่อนมัสการพระองค์ แต่ถึงกระนั้น พระองค์ตรัสว่า พระองค์ไม่ประสงค์สัตว์ของพวกเขา “เราจะไม่รับวัวผู้จากเรือนของเจ้า หรือแพะผู้จากคอกของเจ้า เพราะสัตว์ทุกตัวในป่าเป็นของเรา ทั้งสัตว์เลี้ยงบนภูเขาตั้งพันยอด” (สดด.50:9-10) สิ่งที่พระองค์ประสงค์คือ คำสรรเสริญและการเชื่อฟังของพวกเขา (ข้อ 23)

การให้ความสำคัญกับปัจจัยภายนอกของการนมัสการ อาจทำให้เราพลาดจุดประสงค์ที่แท้จริงของการนมัสการ พระเจ้าทรงสนพระทัยเครื่องบูชาแห่งจิตใจ รวมทั้งท่าทีภายในที่ยอมจำนนและการขอบพระคุณ เป้าหมายของการนมัสการคือ การพบพระเจ้าและทำให้พระองค์ทรงพอพระทัย – PY

หัวใจของการนมัสการคือ การนมัสการจากหัวใจ

Tags: ,

2 Responses

  1. ชอบมากเลยครับตรงที่พูดว่า พระเจ้าเป็นผู้ชมการนมัสการของเรา GBUคราบบบ

  2. Th’ats the best answer of all time! JMHO

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

บทความที่เกี่ยวข้อง