Resident Evil: Afterlife

วันที่ 15-10-2010 • ข้อคิดจากหนัง • admin • 1 ความคิดเห็น »

โดย ธารทิพย์ ไตรลักษณ์

ใน Resident Evil: Afterlife ภาค 4 นี้ เชื้อร้าย ที-ไวรัส ได้แพร่ระบาดไปทั่วโลก ทำให้มนุษย์อย่างเราๆ กลายเป็นซอมบี้ไปหมด แต่อลิซ (มิล่า โจโววิช) ก็ยังตามหาผู้รอดชีวิตต่อไป เธอเดินทางมาถึงนครลอสแองเจลิส ซึ่งกลายเป็นเมืองร้างผู้คน จนได้พบกับผู้รอดชีวิตในคุกแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นคุกที่แน่นหนามาก แต่สิ่งที่น่าสะพรึงกลัว คือ มีซอมบี้รายล้อมอยู่ภายนอกเต็มไปหมด พยายามจะบุกรุกเข้าไปทำลายชีวิต

 

เมื่อผู้รอดชีวิตได้พบอลิซ จึงมีความหวังว่า พวกเขาจะได้รับการช่วยเหลือ แต่แล้ว ความหวังนั้นก็ต้องพังทลายไป เมื่อเจ้าซอมบี้หาทางเจาะพื้นดินและเข้ามาในคุกนี้แห่งนี้จนได้ ทั้งยังมีตัวเพชรฆาตยักษ์พยายามทำลายประตูคุกอีก แม้อลิซเองจะมีความสามารถมากมาย และอุทิศตัวเพื่อช่วยเหลือคนเหล่านั้นก็ตาม แต่ก็มีอีกหลายคนที่ต้องสูญเสียชีวิตไป

พวกเขาอุตส่าห์ช่วยกันรักษาชีวิต แต่ก็ไม่สามารถทำได้ ความหวังที่ขึ้นอยู่กับมนุษย์ที่มีความจำกัด ไม่สามารถทำให้เราได้พบกับความสมหวังที่แท้จริงได้ และยิ่งเมื่อความบาปได้บุกรุกเข้ามาในชีวิตของเรา จากการที่เราเปิดช่องเพียงเล็กน้อยให้กับบาป มันจะส่งผลแพร่กระจายในชีวิตของเรา จนยากที่จะแก้ไข

 

แต่พระเจ้าของเรายิ่งใหญ่กว่า “ทุกสิ่ง” ที่เราเผชิญมา พระองค์ทรงมีแผนการนิรันดร์ให้กับเรา โดยผ่านองค์พระเยซูคริสต์ เพียงเรา “สารภาพบาปของเรา พระองค์ทรงสัตย์ซื่อและเที่ยงธรรม ก็จะทรงโปรดยกบาปของเรา และจะทรงชำระเราให้พ้นจากการอธรรมทั้งสิ้น” (1 ยน.1:9) และพระองค์เท่านั้นที่ทรงสามารถพาเราผ่านความยากลำบากและวิกฤติของชีวิตได้ แม้ในเวลานี้เราจะรู้สึกหมดหวัง ขอให้เรากอบกู้ความหวังเรากลับคืนมา ด้วยการมองดูที่พระเจ้า ยอมจำนนและทำงานร่วมกันกับพระองค์ เราจะเป็นชนชาติที่ได้รับพร และเชื่อแน่ว่า เราจะเป็น “ผู้รอดชีวิต” อย่างแน่นอน

 

ความหวังยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกเบื้องล่างคือ การได้รับความช่วยเหลือจากพระเจ้าเบื้องบน
(อ่านเพิ่มเติม : มานาประจำวัน 5 ตุลาคม 2010)

 

Tags:

One Response

  1. ความหวังของมนุษยชาติ คือพระเจ้าแต่เพียงผู้เดียว

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

บทความที่เกี่ยวข้อง