ผู้หลงหาย

วันที่ 10-9-2010 • มานาประจำวัน • admin • ไม่มีความคิดเห็น »

จงเปรมปรีดิ์กับข้าพเจ้าเถิด เพราะข้าพเจ้าได้พบแกะของข้าพเจ้าที่หายไปนั้นแล้ว – ลูกา 15:6

อ่าน: ลูกา 15:4-6

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี : สุภาษิต 8-9, 2 โครินธ์ 3

เมื่อสมัยที่เป็นนักศึกษา ผมทำงานพิเศษเป็นคนนำทางพากลุ่มเด็กผู้ชายไปเดินป่าในอุทยานแห่งชาติภูเขาร็อคกี้ในรัฐโคโลราโด ครั้งหนึ่ง เด็กคนหนึ่งในกลุ่มปีนเขาของผม ซึ่งเป็นเด็กตัวเล็กและเชื่องช้า เดินรั้งท้ายและเดินเลี้ยวไปผิดเส้นทาง เมื่อพวกเรามาถึงที่พัก ไม่มีใครเห็นเขา ผมตกใจรีบกลับออกไปตามหาเขา

แล้วก่อนค่ำวันนั้นเอง ผมก็พบเขานั่งอยู่ริมทะเลสาบเล็กๆ ท่าทางสับสนและโดดเดี่ยวเป็นที่สุด ด้วยความดีใจ ผมกอดเขาแน่น ยกเขาขึ้นนั่งบนบ่าผม แล้วแบกเขาเดินไปตามทางเพื่อสมทบกับเพื่อนๆ

บัดนี้ เธอได้เข้าใจหัวใจของบุตรมนุษย์ ผู้เสด็จมาเพื่อตามหาและอุ้มพาลูกๆที่หลงทางกลับไปบ้านของพระบิดา

ในบทประพันธ์ของนักเขียนชาวสก็อตแลนด์ชื่อ จอร์จ แมคโดนัลด์ เขาได้พูดถึงหญิงสาวที่พบเด็กหลงทางอยู่คนเดียวในป่า เธออุ้มเขาไว้ในอ้อมแขนแล้วพาเขากลับไปหาพ่อของเธอ ในเวลานั้นเองที่เธอได้เข้าใจถึงความล้ำลึกบางอย่างที่เธอไม่เคยลืม ที่ว่า “บัดนี้ เธอได้เข้าใจหัวใจของบุตรมนุษย์ ผู้เสด็จมาเพื่อตามหาและอุ้มพาลูกๆที่หลงทางกลับไปบ้านของพระบิดา”

ผมเองก็อยากให้คุณรับรู้พระทัยของพระเยซู บุตรมนุษย์ผู้มาตามหาและพาลูกๆ ที่หลงหายกลับสู่พระบิดา “เพราะว่าบุตรมนุษย์ได้มาเพื่อจะเที่ยวหาและช่วยผู้ที่หลงหายไปนั้นให้รอด” (ลก.19:10) ไม่ว่าคุณจะเจิ่นไปไกลหรือหลงทางไปมากแค่ไหน พระองค์เสด็จมาเพื่อตามหาและช่วยคุณ – DHR

ก่อนจะได้พบความรอด คุณต้องยอมรับเสียก่อนว่าคุณหลงทาง

จงเปรมปรีดิ์กับข้าพเจ้าเถิด เพราะข้าพเจ้าได้พบแกะของข้าพเจ้าที่หายไปนั้นแล้ว – ลูกา 15:6

อ่าน: ลูกา 15:4-6

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี : สุภาษิต 8-9; 2 โครินธ์ 3

เมื่อสมัยที่เป็นนักศึกษา ผมทำงานพิเศษเป็นคนนำทางพากลุ่มเด็กผู้ชายไปเดินป่าในอุทยานแห่งชาติภูเขาร็อคกี้ในรัฐโคโลราโด ครั้งหนึ่ง เด็กคนหนึ่งในกลุ่มปีนเขาของผม ซึ่งเป็นเด็กตัวเล็กและเชื่องช้า เดินรั้งท้ายและเดินเลี้ยวไปผิดเส้นทาง เมื่อพวกเรามาถึงที่พัก ไม่มีใครเห็นเขา ผมตกใจรีบกลับออกไปตามหาเขา

แล้วก่อนค่ำวันนั้นเอง ผมก็พบเขานั่งอยู่ริมทะเลสาบเล็กๆ ท่าทางสับสนและโดดเดี่ยวเป็นที่สุด ด้วยความดีใจ ผมกอดเขาแน่น ยกเขาขึ้นนั่งบนบ่าผม แล้วแบกเขาเดินไปตามทางเพื่อสมทบกับเพื่อนๆ

ในบทประพันธ์ของนักเขียนชาวสก็อตแลนด์ชื่อ จอร์จ แมคโดนัลด์ เขาได้พูดถึงหญิงสาวที่พบเด็กหลงทางอยู่คนเดียวในป่า เธออุ้มเขาไว้ในอ้อมแขนแล้วพาเขากลับไปหาพ่อของเธอ ในเวลานั้นเองที่เธอได้เข้าใจถึงความล้ำลึกบางอย่างที่เธอไม่เคยลืม ที่ว่า “บัดนี้ เธอได้เข้าใจหัวใจของบุตรมนุษย์ ผู้เสด็จมาเพื่อตามหาและอุ้มพาลูกๆที่หลงทางกลับไปบ้านของพระบิดา”

ผมเองก็อยากให้คุณรับรู้พระทัยของพระเยซู บุตรมนุษย์ผู้มาตามหาและพาลูกๆ ที่หลงหายกลับสู่พระบิดา “เพราะว่าบุตรมนุษย์ได้มาเพื่อจะเที่ยวหาและช่วยผู้ที่หลงหายไปนั้นให้รอด” (ลก.19:10) ไม่ว่าคุณจะเจิ่นไปไกลหรือหลงทางไปมากแค่ไหน พระองค์เสด็จมาเพื่อตามหาและช่วยคุณ – DHR

ก่อนจะได้พบความรอด คุณต้องยอมรับเสียก่อนว่าคุณหลงทาง

Tags:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

บทความที่เกี่ยวข้อง