เสรีภาพ

วันที่ 13-8-2010 • มานาประจำวัน • mnsc • ไม่มีความคิดเห็น »

อย่าเป็นหนี้อะไรใคร นอกจากความรักซึ่งมีต่อกันเพราะว่าผู้ที่รักเพื่อนบ้านก็ได้ปฏิบัติตามธรรมบัญญัติครบถ้วนแล้ว – โรม 13:8

อ่าน: โรม 13:1-10

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี : สดุดี 87-88, โรม 13

นานมาแล้วที่ภรรยาของผมลงความเห็นว่าการขับรถตามความเร็วที่กำหนดทำให้เธอมีเสรีภาพที่แสนวิเศษ เธอบอกผมว่า “ฉัน ไม่จำเป็นต้องใช้เครื่องตรวจจับเรดาร์ และไม่จำเป็นต้องขับให้ช้าลงเวลาที่เห็นรถลาดตระเวนของตำรวจ หรือกลัวว่าจะต้องถูกปรับเพราะขับรถเร็ว” แม้กระทั่งในเวลาที่ต้องเดินทางไกลซึ่งกินเวลานาน เธอก็ยังคงควบคุมความเร็วไว้ไม่ให้เกินกำหนดและมีความสุขกับการเดินทาง “ที่สำคัญ” เธอย้ำกับผม “นั่นคือสิ่งที่กฎหมายกำหนด”

โรม 13:1-10 พูดถึงความรับผิดชอบที่เราต้องมีต่อผู้ปกครองบ้านเมืองที่มนุษย์แต่งตั้งขึ้นและต่อบัญญัติของพระเจ้า เมื่อเราเชื่อฟังผู้ที่มีอำนาจปกครอง เราก็ไม่จำเป็นต้องกลัวการลงโทษ และจิตสำนึกผิดชอบของเราก็จะบริสุทธิ์เพราะเราทำสิ่งที่ถูกต้อง (รม.13:3, รม.13:5)

เปาโลเรียกร้องให้ผู้ติดตามพระคริสต์ในกรุงโรม ให้สิ่งที่พวกเขาพึงให้ต่อผู้มีอำนาจปกครอง ไม่ว่าจะเป็นเงินภาษี เงินรายได้ ความเคารพ หรือเกียรติ (รม.13:7) นอกจากข้อกำหนดของมนุษย์แล้ว ท่านยังกล่าวต่อไปว่า “อย่าเป็นหนี้อะไรใคร นอกจากความรักซึ่งมีต่อกัน เพราะว่าผู้ที่รักเพื่อนบ้าน ก็ได้ปฏิบัติตามธรรมบัญญัติครบถ้วนแล้ว” (รม.13:8)

เรามีหน้าที่เชื่อฟังกฎของมนุษย์และเรามีสิทธิพิเศษในการปฏิบัติตามบัญญัติของพระเจ้าด้วยการรักผู้อื่น และบัญญัติของพระองค์ก็เป็น “บท บัญญัติอันสมบูรณ์ซึ่งให้เสรีภาพ” (ยก.1:25) -DCM

เราปฏิบัติตามกฎของมนุษย์ด้วยการเชื่อฟัง และปฏิบัติตามกฎของพระเจ้าด้วยการรัก

อย่าเป็นหนี้อะไรใคร นอกจากความรักซึ่งมีต่อกันเพราะว่าผู้ที่รักเพื่อนบ้านก็ได้ปฏิบัติตามธรรมบัญญัติครบถ้วนแล้ว – โรม 13:8

อ่าน: โรม 13:1-10

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี : สดุดี 87-88; โรม 13

นานมาแล้วที่ภรรยาของผมลงความเห็นว่าการขับรถตามความเร็วที่กำหนดทำให้เธอมีเสรีภาพที่แสนวิเศษ เธอบอกผมว่า “ฉัน ไม่จำเป็นต้องใช้เครื่องตรวจจับเรดาร์ และไม่จำเป็นต้องขับให้ช้าลงเวลาที่เห็นรถลาดตระเวนของตำรวจ หรือกลัวว่าจะต้องถูกปรับเพราะขับรถเร็ว” แม้กระทั่งในเวลาที่ต้องเดินทางไกลซึ่งกินเวลานาน เธอก็ยังคงควบคุมความเร็วไว้ไม่ให้เกินกำหนดและมีความสุขกับการเดินทาง “ที่สำคัญ” เธอย้ำกับผม “นั่นคือสิ่งที่กฎหมายกำหนด”

โรม 13:1-10 พูดถึงความรับผิดชอบที่เราต้องมีต่อผู้ปกครองบ้านเมืองที่มนุษย์แต่งตั้งขึ้นและต่อบัญญัติของพระเจ้า เมื่อเราเชื่อฟังผู้ที่มีอำนาจปกครอง เราก็ไม่จำเป็นต้องกลัวการลงโทษ และจิตสำนึกผิดชอบของเราก็จะบริสุทธิ์เพราะเราทำสิ่งที่ถูกต้อง (ข้อ 3,5)

เปาโลเรียกร้องให้ผู้ติดตามพระคริสต์ในกรุงโรม ให้สิ่งที่พวกเขาพึงให้ต่อผู้มีอำนาจปกครอง ไม่ว่าจะเป็นเงินภาษี เงินรายได้ ความเคารพ หรือเกียรติ (ข้อ 7) นอกจากข้อกำหนดของมนุษย์แล้ว ท่านยังกล่าวต่อไปว่า “อย่าเป็นหนี้อะไรใคร นอกจากความรักซึ่งมีต่อกัน เพราะว่าผู้ที่รักเพื่อนบ้าน ก็ได้ปฏิบัติตามธรรมบัญญัติครบถ้วนแล้ว” (ข้อ 8)

เรามีหน้าที่เชื่อฟังกฎของมนุษย์และเรามีสิทธิพิเศษในการปฏิบัติตามบัญญัติของพระเจ้าด้วยการรักผู้อื่น และบัญญัติของพระองค์ก็เป็น “บท บัญญัติอันสมบูรณ์ซึ่งให้เสรีภาพ” (ยก.1:25) -DCM

เราปฏิบัติตามกฎของมนุษย์ด้วยการเชื่อฟัง และปฏิบัติตามกฎของพระเจ้าด้วยการรัก

Tags: ,

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

บทความที่เกี่ยวข้อง