รักซึ่งกันและกัน

วันที่ 16-8-2010 • มานาประจำวัน • admin • ไม่มีความคิดเห็น »

ดังนี้แหละ คนทั้งปวงก็จะรู้ได้ว่าเจ้าทั้งหลายเป็นสาวกของเรา – ยอห์น 13:35

อ่าน: ยอห์น 13:33-35

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี : สดุดี 94-96, โรม 15:14-33

คุณต้องใช้ความพยายามอย่างมากหากจะทำให้คริสเตียนโมโห โดยธรรมชาติแล้ว คริสเตียนคือกลุ่มคนที่ให้อภัย เข้าอกเข้าใจ และคิดถึงจิตใจของผู้อื่นมากที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมา พวกเขาจะไม่มองอะไรในด้านลบสุดๆ และจะให้ความสำคัญกับมุมมองที่แตกต่าง พวกเขาจะโกรธช้าและให้อภัยได้ง่าย และจะไม่ด่วนตัดสินหรือตอบสนองต่ออะไรก็ตามโดยไร้จิตวิญญาณแห่งความรัก…เดี๋ยวก่อนนะ ฉันกำลังนึกถึงโกลเด้น รีทรีฟเวอร์อยู่!

ฉันอดหัวเราะไม่ได้ขณะที่อ่านข้อความนี้ในอีเมล์ฉบับหนึ่ง แต่เท่าที่เคยรู้จักเจ้าโกลเด้นรีทรีฟเวอร์และพี่น้องคริสเตียน ฉันคิดว่าเป็นความจริงที่บางครั้งผู้เชื่อก็โกรธง่ายเกินไปหน่อย! “ผู้อำนวยการวงประสานเสียงชอบให้ผู้หญิงคนนี้ร้องเดี่ยวอยู่เรื่อย” “ตอนที่จับมือทักทายกับศิษยาภิบาล เขาไม่เห็นมองหน้าฉันเลย” “ฉันอุตส่าห์ทำอะไรตั้งหลายอย่าง ไม่เห็นมีใครชื่นชมฉันบ้าง”

ฉันอุตส่าห์ทำอะไรตั้งหลายอย่าง ไม่เห็นมีใครชื่นชมฉันบ้าง

ความโกรธ ความไม่พอใจ ความเย่อหยิ่ง ล้วนแต่เป็นประเด็นที่เราจำเป็นต้องแก้ปัญหาระหว่างผู้เชื่อด้วยกัน แต่จะดีกว่าไหม ถ้าเราพยายามปฏิบัติ ต่อผู้อื่นเช่นเดียวกับที่เราอยากให้เขาปฏิบัติต่อเรา (มธ.7:12) ถ้าเราไม่ด่วนตัดสินผู้อื่น แต่เรียนรู้ที่จะให้อภัย (ลก.6:37) และแสดงความถ่อมใจบ้าง? (ฟป.2:3)

จะดีสักเพียงใดถ้าโลกสามารถรับรู้ได้จริงๆ ว่าเราเป็นสาวกของพระเยซูเมื่อได้เห็นความรักที่เรามีให้แก่ “กันและกัน” (ยน.13:35) เราเป็นเช่นนั้นจริงหรือไม่? – CHK

บางครั้งความรักก็เป็นคำพยานที่ดีที่สุด

ดังนี้แหละ คนทั้งปวงก็จะรู้ได้ว่าเจ้าทั้งหลายเป็นสาวกของเรา – ยอห์น 13:35

อ่าน: ยอห์น 13:33-35

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี : สดุดี 94-96; โรม 15:14-33

คุณต้องใช้ความพยายามอย่างมากหากจะทำให้คริสเตียนโมโห โดยธรรมชาติแล้ว คริสเตียนคือกลุ่มคนที่ให้อภัย เข้าอกเข้าใจ และคิดถึงจิตใจของผู้อื่นมากที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมา พวกเขาจะไม่มองอะไรในด้านลบสุดๆ และจะให้ความสำคัญกับมุมมองที่แตกต่าง พวกเขาจะโกรธช้าและให้อภัยได้ง่าย และจะไม่ด่วนตัดสินหรือตอบสนองต่ออะไรก็ตามโดยไร้จิตวิญญาณแห่งความรัก…เดี๋ยวก่อนนะ ฉันกำลังนึกถึงโกลเด้น รีทรีฟเวอร์อยู่! ฃฉันอดหัวเราะไม่ได้ขณะที่อ่านข้อความนี้ในอีเมล์ฉบับหนึ่ง แต่เท่าที่เคยรู้จักเจ้าโกลเด้นรีทรีฟเวอร์และพี่น้องคริสเตียน ฉันคิดว่าเป็นความจริงที่บางครั้งผู้เชื่อก็โกรธง่ายเกินไปหน่อย! “ผู้อำนวยการวงประสานเสียงชอบให้ผู้หญิงคนนี้ร้องเดี่ยวอยู่เรื่อย” “ตอนที่จับมือทักทายกับศิษยาภิบาล เขาไม่เห็นมองหน้าฉันเลย” “ฉันอุตส่าห์ทำอะไรตั้งหลายอย่าง ไม่เห็นมีใครชื่นชมฉันบ้าง”

ความโกรธ ความไม่พอใจ ความเย่อหยิ่ง ล้วนแต่เป็นประเด็นที่เราจำเป็นต้องแก้ปัญหาระหว่างผู้เชื่อด้วยกัน แต่จะดีกว่าไหม ถ้าเราพยายามปฏิบัติ ต่อผู้อื่นเช่นเดียวกับที่เราอยากให้เขาปฏิบัติต่อเรา (มธ.7:12) ถ้าเราไม่ด่วนตัดสินผู้อื่น แต่เรียนรู้ที่จะให้อภัย (ลก.6:37) และแสดงความถ่อมใจบ้าง? (ฟป.2:3)

จะดีสักเพียงใดถ้าโลกสามารถรับรู้ได้จริงๆว่าเราเป็นสาวกของพระเยซูเมื่อได้เห็นความรักที่เรามีให้แก่ “กันและกัน” (ยน.13:35) เราเป็นเช่นนั้นจริงหรือไม่? – CHK

บางครั้งความรักก็เป็นคำพยานที่ดีที่สุด

Tags: ,

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

บทความที่เกี่ยวข้อง