ขอบคุณครับพ่อ

วันที่ 20-6-2010 • มานาประจำวัน • admin • ไม่มีความคิดเห็น »

เราได้เตือนสติหนุนใจและกำชับท่านทุกคนดังบิดากระทำต่อบุตร – 1 เธสะโลนิกา 2:11

อ่าน: 1 เธสะโลนิกา 2:1-12

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี : เอสเธอร์ 1-2, กิจการ 5:1-21

ในสหรัฐอเมริกา วันแม่เป็นวันที่มีการโทรศัพท์ทางไกลมากที่สุด ส่วนวันพ่อ มีการใช้บริการโทรศัพท์เรียกเก็บเงินปลายทางมากที่สุด ดูเหมือนว่าพวกลูกๆยังคงต้องพึ่งพาค่าใช้จ่ายจากพ่ออยู่ แม้ว่าพวกเขาจะจากบ้านไปไกลแล้วก็ตาม พ่อเป็นบุคคลที่จำเป็นในชีวิตและเป็นที่ต้องการ ไม่ใช่แค่ความช่วยเหลือด้านการเงินเท่านั้น 1 เธสะโลนิกา 2:10-12 กล่าวถึงผู้นำ คริสตจักร แต่เปาโลบอกว่า บทบาทของผู้นำ นั้น คล้ายคลึงกับบทบาทของผู้เป็นพ่อ ท่านบอกว่า “ดังที่ท่านรู้แล้วว่า เราได้เตือนสติหนุนใจและกำชับท่านทุกคนดังบิดากระทำต่อบุตร”

เตือนสติ คือ “การเรียกให้มาใกล้” ผู้เป็นพ่อมักจะคิดว่าพวกเขาต้องทำสิ่งเดียว คือการหารายได้เข้าบ้าน แต่สิ่งที่ลูกต้องการคือการให้กำลังใจอย่างใกล้ชิด

คำว่า หนุนใจ หมายถึง “การปลอบโยน” ไม่มีสิ่งใดมีค่าสำหรับลูกมากไปกว่าการที่พ่อให้เวลาฟังและพูดคุยกับพวกเขา หากไม่มีการปฏิสัมพันธ์อย่างสม่ำเสมอ ความสัมพันธ์ก็จะเยือกเย็นลง

กำชับ คือ “การให้ความมั่นใจ” ผู้เป็นพ่อท้าทายให้ลูกทำตามที่ตนเป็นแบบอย่าง เป็นการยืนยันความจริงจากพระวจนะพระเจ้า แม้เมื่อล้มลง พ่อก็ยังยืนยันถึงสิ่งที่ถูกต้อง คือการทูลขอให้พระเจ้าอภัยให้

เราควรจะสำนึกในพระคุณของบรรดาพ่อ ที่ช่วยให้ลูกๆ “ประพฤติอย่างสมควรต่อพระเจ้า” (ข้อ 12) – AL

พ่อที่ดีจะสะท้อนภาพของพระบิดาบนสวรรค์

เราได้เตือนสติหนุนใจและกำชับท่านทุกคนดังบิดากระทำต่อบุตร – 1 เธสะโลนิกา 2:11

อ่าน: 1 เธสะโลนิกา 2:1-12

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี : เอสเธอร์ 1-2; กิจการ 5:1-21

ในสหรัฐอเมริกา วันแม่เป็นวันที่มีการโทรศัพท์ทางไกลมากที่สุด ส่วนวันพ่อ มีการใช้บริการโทรศัพท์เรียกเก็บเงินปลายทางมากที่สุด ดูเหมือนว่าพวกลูกๆยังคงต้องพึ่งพาค่าใช้จ่ายจากพ่ออยู่ แม้ว่าพวกเขาจะจากบ้านไปไกลแล้วก็ตาม

พ่อเป็นบุคคลที่จำเป็นในชีวิตและเป็นที่ต้องการ ไม่ใช่แค่ความช่วยเหลือด้านการเงินเท่านั้น 1 เธสะโลนิกา 2:10-12 กล่าวถึงผู้นำ คริสตจักร แต่เปาโลบอกว่า บทบาทของผู้นำ นั้น คล้ายคลึงกับบทบาทของผู้เป็นพ่อ ท่านบอกว่า “ดังที่ท่านรู้แล้วว่า เราได้เตือนสติหนุนใจและกำชับท่านทุกคนดังบิดากระทำต่อบุตร”

เตือนสติ คือ “การเรียกให้มาใกล้” ผู้เป็นพ่อมักจะคิดว่าพวกเขาต้องทำสิ่งเดียว คือการหารายได้เข้าบ้าน แต่สิ่งที่ลูกต้องการคือการให้กำลังใจอย่างใกล้ชิด

คำว่า หนุนใจ หมายถึง “การปลอบโยน” ไม่มีสิ่งใดมีค่าสำหรับลูกมากไปกว่าการที่พ่อให้เวลาฟังและพูดคุยกับพวกเขา หากไม่มีการปฏิสัมพันธ์อย่างสม่ำเสมอ ความสัมพันธ์ก็จะเยือกเย็นลง

กำชับ คือ “การให้ความมั่นใจ” ผู้เป็นพ่อท้าทายให้ลูกทำตามที่ตนเป็นแบบอย่าง เป็นการยืนยันความจริงจากพระวจนะพระเจ้า แม้เมื่อล้มลง พ่อก็ยังยืนยันถึงสิ่งที่ถูกต้อง คือการทูลขอให้พระเจ้าอภัยให้

เราควรจะสำนึกในพระคุณของบรรดาพ่อ ที่ช่วยให้ลูกๆ “ประพฤติอย่างสมควรต่อพระเจ้า” (ข้อ 12) – AL

พ่อที่ดีจะสะท้อนภาพของพระบิดาบนสวรรค์

Tags:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

บทความที่เกี่ยวข้อง